چگونه کفش ایمنی غیر استاندارد را تشخیص دهیم؟

عوارض کفش ایمنی غیر استاندارد

فهرست مطالب

آیا می‌دانستید بسیاری از حوادث قطع عضو و آسیب های نخاعی در محیط کار، نه به خاطر نبود تجهیزات، بلکه به دلیل استفاده از تجهیزات معیوب رخ می‌دهند؟ اعتماد به یک نشان استاندارد جعلی روی کفش، می‌تواند خطرناک‌تر از نپوشیدن آن باشد. وقتی کارگر با اطمینان از ایمنی کفش خود قدم در محیط پرخطر می‌گذارد، اما در لحظه حادثه با شکستگی سرپنجه یا ذوب شدن زیره مواجه می‌شود، فاجعه رخ می‌دهد. 

عوارض کفش ایمنی غیر استاندارد طیف وسیعی از خطرات را شامل می‌شود. در این مقاله از تولیدی توفیق چک لیستی از خطرات کفش های نامرغوب را خواهیم گفت تا قبل از خرید، با دید باز تصمیم بگیرید.

اگر به دنبال خرید کفش های کار با کیفیت و استاندارد هستید، که قیمت و کیفیت اش با هم همخوانی داشته باشد، روی لینک زیر کلیک نمایید.

لینک: کفش کار

آسیب های جسمی و ارگونومیک

اولین و شایع‌ترین گروه از عوارض کفش ایمنی غیر استاندارد، آسیب‌هایی است که به مرور زمان در ساختار اسکلتی و عضلانی بدن ایجاد می‌شود. این کفش ها به دلیل عدم رعایت اصول ارگونومی در طراحی کفی و زیره، بدن را در وضعیت غیرطبیعی قرار می‌دهند.

آسیب های جسمی و ارگونومیک

کمردرد و انحراف ستون فقرات

کفش‌های غیر استاندارد معمولاً فاقد کفی طبی و سیستم جذب شوک در ناحیه پاشنه هستند. وقتی کارگر در حال راه رفتن روی سطوح سخت بتنی است، ضربات وارده از زمین مستقیماً از طریق پاشنه به زانو و سپس به ستون فقرات منتقل می‌شود. این فشار مداوم باعث فشرده شدن دیسک‌های بین مهره‌ای (به خصوص در ناحیه کمری L4-L5) شده و در درازمدت منجر به کمردردهای مزمن، سیاتیک و انحراف ستون فقرات می‌شود.

فشار مضاعف بر مفاصل زانو و لگن

زیره کفش‌های تقلبی معمولاً خشک و غیر انعطاف‌پذیر است. عدم انعطاف زیره باعث می‌شود که پا در هنگام قدم برداشتن، آزادی عمل نداشته باشد. این محدودیت حرکتی باعث می‌شود مفاصل زانو و لگن برای جبران حرکت، فشار بیشتری را تحمل کنند که نتیجه آن ساییدگی زودرس مفاصل است.

تغییر شکل انگشتان پا و ایجاد پینه

یکی از خطرناک‌ترین بخش‌های کفش ایمنی بی‌کیفیت، سرپنجه غیر‌اصولی آن است. در کفش های استاندارد، سرپنجه فولادی یا کامپوزیت دقیقاً مطابق آناتومی انگشتان طراحی شده است. اما در مدل های غیراستاندارد، این قطعه ممکن است تنگ یا کوتاه باشد. فشار مداوم لبه‌های فلزی به انگشتان پا باعث کج شدن انگشت شست (هالوکس والگوس)، میخچه، پینه بستن روی انگشتان و فرو رفتن ناخن در گوشت می‌شود.

خار پاشنه و التهاب تاندون ها

کفی داخلی نامناسب که قوس پا را پر نمی‌کند، باعث کشیدگی بیش از حد فاشیای کف پا می‌شود. این کشیدگی مداوم منجر به التهاب دردناک پاشنه و ایجاد خار پاشنه خواهد شد. همچنین وزن زیاد کفش‌های غیر استاندارد، فشار زیادی به تاندون آشیل وارد کرده و باعث التهاب تاندون در پشت مچ پا می‌شود.

خستگی زودرس

وزن کفش ایمنی استاندارد مهندسی شده است. اما کفش‌های تقلبی اغلب سنگین هستند. هر ۱۰۰ گرم وزن اضافه در کفش، معادل چند کیلوگرم بار اضافی روی کمر است. این سنگینی باعث مصرف انرژی بیشتر توسط عضلات شده و کارگر در ساعات اولیه شیفت کاری دچار خستگی مفرط می‌شود که مستقیماً روی راندمان کاری تاثیر منفی می‌گذارد.

خطرات ایمنی و حوادث ناشی از نقص فنی

علاوه بر آسیب های درازمدت، عوارض کفش ایمنی غیر استاندارد شامل حوادث ناگهانی و حاد نیز می‌شود. این کفش‌ها در لحظه خطر، کارایی لازم را ندارند.

خطرات ایمنی و حوادث ناشی از نقص فنی

شکستگی استخوان پا در اثر ضربات ناگهانی

استاندارد جهانی کفش ایمنی (EN ISO 20345) الزام می‌کند که سرپنجه کفش باید در برابر ضربه‌ای با انرژی ۲۰۰ ژول مقاومت کند. در کفش‌های غیر استاندارد، از ورق‌های آهن معمولی یا پلاستیک فشرده ضعیف به جای فولاد آبدیده استفاده می‌شود. در صورت سقوط یک قطعه سنگین، این سرپنجه‌ها مچاله شده و نه تنها از پا محافظت نمی‌کنند، بلکه باعث قطع یا خرد شدن انگشتان می‌شوند.

سوراخ شدن کف کفش توسط اشیا تیز

در محیط های ساختمانی که میخ و میلگرد در سطح زمین پراکنده است، کفی میانی کفش باید ضد میخ باشد. کفش‌های ارزان قیمت فاقد ورق‌های استیل یا کولار در زیره هستند و به راحتی توسط اشیا تیز سوراخ شده و باعث جراحت های عفونی و خطر کزاز می‌شوند.

خطر برق گرفتگی در محیط های حساس

کفش‌های ایمنی عایق برق باید ویژگی‌های دی‌الکتریک داشته باشند. در تولیدات زیرپله‌ای و غیر استاندارد، ممکن است از مواد بازیافتی دارای ناخالصی کربنی در زیره استفاده شود که رسانای جریان الکتریسیته هستند. استفاده از این کفش ها توسط برق‌کاران، خطر مرگبار برق‌گرفتی را به همراه دارد.

لغزش و سقوط در سطوح روغنی و صیقلی

زیره کفش استاندارد باید از جنس PU (پلی‌اورتان) یا TPU با عاج های مهندسی شده باشد تا اصطکاک لازم را ایجاد کند. کفش‌های بی‌کیفیت از پلاستیک‌های خشک یا لاستیک‌های نامرغوب ساخته می‌شوند که روی سطوح روغنی یا خیس مثل صابون عمل کرده و باعث لیز خوردن، سقوط و آسیب‌های مغزی یا نخاعی می‌شوند.

سوختگی ناشی از مواد شیمیایی

در صنایع پتروشیمی و آزمایشگاهی، کفش باید در برابر اسیدها و حلال‌ها مقاوم باشد. استفاده از چرم مصنوعی بی کیفیت یا زیره‌های معمولی باعث می‌شود که با اولین تماس اسید، کفش ذوب شده و مواد شیمیایی مستقیماً پوست پا را بسوزانند.

بیماری های پوستی و بهداشتی پا

محیط گرم و مرطوب داخل کفش، بهشت میکروب ها است. اگر کفش ایمنی “تنفس‌پذیر” نباشد، مشکلات پوستی حاد ایجاد می‌شود.

بیماری های پوستی و بهداشتی پا

رشد قارچ و باکتری داخل کفش

چرم‌های مصنوعی ارزان و آسترهای پلاستیکی، اجازه گردش هوا را نمی‌دهند. حبس شدن رطوبت باعث ایجاد بیماری‌های قارچی مثل قارچ پای ورزشکاران می‌شود که با خارش شدید، پوسته پوسته شدن و ترک‌های دردناک همراه است.

بوی بد و تعریق پا ناشی از تهویه نامناسب

یکی از آزاردهنده‌ترین عوارض استفاده از کفش ایمنی غیر استاندارد، بوی تعفن پا است. عدم استفاده از آسترهای آنتی باکتریال و کفی‌های جاذب رطوبت باعث می‌شود باکتری‌ها تکثیر شده و بوی نامطبوعی ایجاد کنند که از نظر اجتماعی برای فرد آزاردهنده است.

حساسیت های پوستی

استفاده از چسب‌های صنعتی شیمیایی، رنگ‌های غیرمجاز و الیاف مصنوعی حساسیت‌زا در تولید کفش‌های تقلبی، می‌تواند باعث اگزما، درماتیت تماسی و تاول‌های پوستی شود.

زیان مالی ناشی از استفاده کفش کار غیر استاندارد

شاید در نگاه اول خرید یک کفش ارزان، مقرون به صرفه به نظر برسد، اما این یک توهم است:

  1. عمر کوتاه محصول: کفش غیر استاندارد خیلی زود (گاهی کمتر از ۲ ماه) دچار شکستگی زیره یا پارگی رویه می‌شود و شما مجبور به خرید مجدد هستید.
  2. هزینه های درمانی: هزینه یک عمل جراحی دیسک کمر یا درمان خار پاشنه، ده‌ها برابر قیمت گران‌ترین کفش ایمنی استاندارد است.
  3. غرامت و توقف کار: برای کارفرمایان، حادثه دیدن کارگر به معنی توقف پروژه، پرداخت دیه و افزایش حق بیمه است.
زیان مالی ناشی از استفاده کفش کار غیر استاندارد

چگونه کفش ایمنی غیر استاندارد را تشخیص دهیم؟

برای در امان ماندن از عوارض کفش ایمنی غیر استاندارد، هنگام خرید به نکات زیر دقت کنید:

  • بررسی شناسنامه و استاندارد: کفش باید دارای تاییدیه مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار باشد.
  • کیفیت چرم: چرم طبیعی بوی خاصی دارد و در برابر شعله فندک جمع نمی‌شود. چرم مصنوعی بوی پلاستیک می‌دهد.
  • انعطاف زیره: کفش را خم کنید؛ زیره باید منعطف باشد اما ترک نخورد.
  • تزریق مستقیم: محل اتصال رویه به زیره را چک کنید. در کفش های استاندارد زیره به رویه تزریق شده و از چسب و دوخت استفاده نمی‌شود.

جمع بندی

استفاده از کفش ایمنی غیر استاندارد، بازی با جان و سرمایه است. آسیب های ستون فقرات، خطرات قطع عضو و بیماری‌های پوستی، تنها بخشی از عوارض استفاده از کفش ایمنی غیر استاندارد هستند. در فروشگاه اینترنتی تولیدی توفیق، ما کیفیت و سلامت پای شما را فدای قیمت نمی‌کنیم. تمامی محصولات ارائه شده دارای استانداردهای ملی و بین المللی بوده و با ضمانت کیفیت عرضه می‌شوند تا شما با خیالی آسوده، تنها بر روی کار خود تمرکز کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات داغ

مطالب مرتبط